KABUK
Kabuğum kırıldı.
İçinden kendim çıktım.
Pencerenin önüne bir saksı daha koydum içine sırrımı ektim çiçek bekledim ağaç oldu .
Bahçeler kurdum içime, sığamadığım bu çağın penceresinede taş koydum.
Kendim ile bu dünya içinde denk değiliz.
Elimde İpler Kafamda Ziller
Merhaba ben Melike,
Gemiler yolda, gemiler yorgun… En çok yol aldıkları yorarmış insanı, büyürken büyüttüklerimden kol düğmesi ve broş yaptım kendime, hepsi çok yaratıcı, yıldız oldum, kendime teşekkür ederim.
Hayatta en güzel yanım; sevmeyi iyi bilmek oldu, hep oradan oldu çatlaklarım daha çok sevmeyi öğrenmek içindi, teşekkürler.
Bekle…
Hisler ve hareketler arasındaki farkı kavrayabilmek için hayatımın üzerinde dans ediyorum.
Yazarak kendimi anlatabilmek, anlatamadıklarınızın ruhu, kalemi olmak istiyorum.
Tanıdık ruhlar birbirlerini bilirler, kalem de bunun en güçlü halidir.
Farklı bir tarzla giriş yapmışınız, genelde uzun yazılara alışkınım bu blogda ama sizin kısa paylaşımlarınızda derin anlamlar yüklü. Zaman içerisinde daha uzun yazılarınızı da okumak dileğiyle. Kaleminize sağlık
‘Sırrımı ektim. Çiçek bekledim, ağaç oldu… ‘ çok iyi :)) Kalemine sağlık