Şimdi dünya herkesten yapılmış bir gönül yorgunluğu. Şimdi dünya soğuk… İnsan büyüdükçe ayrılıyormuş sevdiklerinden. İnsan güzellikten önce korkuyu görüyormuş. Şimdi dünya, eşiklerde bir salkım gözyaş...
Bir şehre uzun zaman sonra girdiğinde, içindeki herşey seni karşılamaya çıkar yol kenarına… an’lar, anılar ve insanlar…Yani o şehirde bırakıp gittiklerimiz,Yaşayan evler, sevdiklerimizin mezarları, se...
Kalemin huzursuzluğundan bir şeyler yazacağı belliydi… Ben aracıyım sadece. DOĞDUĞUMDAN BERİ :Çok fazla şey var ya hu geriye dönüp baktığımda…çok da çabuk geçti gibi…yok aslında, uzuuun uzuuun yaşandı...
Bir evliliği bitirmeye karar vermek ve bilmediğin yeni bir yaşama geçebilme cesaretini kazanmak çok zorlu bir süreçtir. Geride bırakman gereken koskoca bir hayat, anılar, sevinçler, gözyaşları, mutlul...
Babasına sarıldığında son kez olduğunu anlamıştı. Belki de anlayamamış, sadece hissetmişti. Kollarını babasının boynundan sökebilmek için çok uğraşmışlardı. Henüz yedi yaşındaydı ona gücü yetmedikleri...
Harflerimden kelime, kelimelerimden cümle, cümlelerimden bir yangın çıkarmak istiyorum.Altını çiziyorum bazı cümlelerin. Çizerken cümlenin böğrüne saplıyorum kalemi. En canımı acıtan kısmına̷...