Yalancı baharın ilk çiçeğidir papatya.
Tüm doğa bilse de kış ortası olduğunu,
Ah papatya…
Güneş biraz yüzünü gösterdiğinde tomurcuğunu hemen patlatan. Tüm renkleriyle gökyüzüne bakan. Sorgusuz sualsiz, hesap yapmadan, tedirgin bile olmadan. Topu topu iki üç rengi birleştirip, tüm neşesiyle açan. Hep aynı kalan.
Baharın inatçı kızı…
Görsen de görmesen de, üstüne basıp geçsen de. Bulduğu ufacık bir toprak parçasında, bazen yemyeşil kırlarda, bazen saksılarda. Özgürce, inadına, açar… açar.





