IŞIK
Hikayemi arar dururum.
Zannederdim ki ruhum genişledikçe cümlelerim büyüyecekti.
Küçüldüm küçüldükçe büyümeyi öğrendim.
Cümlelerim marazlıydı, bunun için önce ruhumu zedelediler .
Her ağrıma ışık sızıyordu ben o ışığın içindeki kendime çarpan kapıydım.
Ben karanlığın içinde ışığa süzülendim.
Acelem yoktu, telaşlı hallerimi savurdular. Yırtık bir uçurtmaydım kendi rüzgarında savrulan .
