Salon kadınları…
Görgü kurallarını, nasıl oturup kalkacaklarını, çatalla bıçağını dans ettirirken; göz süzmesini herkeslerden iyi bilir salon kadınları…
Ama konumuzla alakaları yok bunların.
Benim bahsettiğim Salon Kadınları çok farklı tür. Etrafımızda farklı türevleri bol miktarda var ama “salon” da olanları çok eğlenceli.
Salon dediysek bildiğiniz Fitness Centre yani halis muhlis Spor Salonlarından bahsediyorum.
Hiç bir güzel hikaye sebze ile başlamaz… başlıklı yazımda ciddi bir detoks programı yaptığımdan bahsetmiştim, o programa takviye, varsa kaybolan kas sistemini onarma vücudu güçlendirme gibi nedenlerden dolayı salona yazılmaya karar vermiştim. Geçmişten az da olsa tecrübem olduğu için mümkün olduğu kadar erken saatte salona gitmeye karar verdim. Sabah 07:00’de kapılar açılıyor ben de en geç 07:15 de salona adım atmış oluyordum. Gününe göre bir buçuk – iki saat kesintisiz sporumu yapıp günlük işlerin peşine düşmeyi rutin hale getirdim. Sabah erken saatte gidiyorum ama salonda gene 15-20 kişi rahat oluyor. Koşanlar, Cross Fit yapanlar, bisiklete binenler, aletlerde çalışanlar ne isterseniz var. Her şey ama her şey mükemmel gidiyor.
Geçen hafta bir sebepten dolayı öğleden sonra iki gibi spora gitmek zorunda kaldım. İşte, SALON KADINLARI ile bu şekilde tanışma fırsatım oldu.
Bir kere o kasvetli erkek egemen Spor Salonu gitmiş bambaşka bir atmosfer, farklı bir dünya peydahlanmış.
Cıvıl cıvıl, adeta bahar gelmiş, rengarenk kıyafetlerle Salon Kadınları etrafta neşe içerisinde ceylan gibi sekiyorlardı. Salonun kokusu bile farklıydı, sabah saatlerinde ortama hakim olan o maskülen ter kokusu gitmiş, kir çiçekleriyle donatılmış gibiydi ortalık.
Fino gibi bir o tarafı bir bu tarafı koklarken yavaş yavaş o sihirli dünya da kaybolmaya başladı.
Ne olduğunu bile anlamadan soğuk soğuk terler dökmeye başladım. O cıvıl cıvıl sesler kayboldu, etrafı insanın kafasına iğne gibi saplanan cırtlak kahkahalar, yüksek oktavdan kadın sesleri sardı.
Ve bir buçuk saat sürecek kabus başladı.
Kulaklık bile fayda etmiyor.
Her yerdeler.
Uçtan uca birbirlerine sesleniyorlar.
Gıybetin bini bir para.
Kim kiminle, kim kime takmış, kim iflas etmiş, kimin kocası boynuzu takmış, kayınvalidesinden bıkan, hasta bakmaktan hasta olan, okulu asan oğlundan, kendine takan hocasından, sınıftaki yosmadan, babadan kalma serveti yiyip bitiren abisinden, karısını döven kapıcısından, kaza yapan komşusundan, sokaktaki bakkaldan, oy isteyen yüzsüz muhtar adayına kadar bir saat otuz dakika da altı ayda hazmedemeyeceğim bilgiyi bünyeme yükledim.
Aralıksız konuşuyorlar, sürekli gülümseyerek selfie yapıp anında paylaşıyorlar, gelen yorumlara soluksuz cevap veriyorlar. Hıza yetişmek mümkün değil.
Geliş amaçları ne, anlamış değilim.
Salondasın ama yemek tarifi veriyorlar birbirlerine. Öyle sağlıklı beslenme falan da değil, bildiğin kallavi kuzu dolma tarifi verdi, beyi çok severmiş. Ablacım bende çok seviyorum ama yiyemiyorum, yokluktan da değil, o kadar spor yapıyoruz boşuna mı?
Bir zamanların Salon Kadınları, görgü kurallarını, nasıl oturup kalkacaklarını, çatalla bıçağını dans ettirirken; göz süzmesini herkeslerden iyi bilirken, şimdinin Salon Kadınları pedal çevirirken selfie’nin kralını, cros fit’de de gıybetin Allahını yapıp üstüne bir de yemek tarifi veriyor.
Profesyonel baba, amatör yazar, sorgulayan, araştıran, teknoloji düşkünü, düne takılmayıp yarını yaşamayı seven doğuştan Türkiye Cumhuriyeti Vatandaşı.
Eşimle beraber kaleme aldığımız yazılarımızı bir arada tutabileceğimiz, bir nevi arşiv olarak kullanabileceğimiz ve paylaşabileceğimiz bir site kurma kararı aldığımızda Garip1Blog ortaya çıktı.
2018 de iki kişiyle başlayan yolculuğunuza zaman içerisinde aramıza katılan dostlarımızla yolumuza devam ediyoruz
Gelir kaygısı olmadan kendi yağıyla kavrulan sitemizde, sinir bozucu reklamlarla boğuşmadan, kahvenizi veya çayınızı alıp, bir birinden güçlü ve değerli kalemlerin yazılarını okurken keyifle vakit geçirebilirsiniz.
