Günümü günün sorunlarıyla kirletmeyeceğim. Hayat bu kadar kısa ve güzelken, içimde bir umman gizliyken bu kadar küçük olabilir miyim? Gökyüzüne bakıp şükretmek varken, içimin tam ortasında durup duran çekirdekten filiz verebilecekken, kurumaya razı olabilir miyim? İçimde kalabalık bir şehir gibi…
Şimdi dünya herkesten yapılmış bir gönül yorgunluğu. Şimdi dünya soğuk… İnsan büyüdükçe ayrılıyormuş sevdiklerinden. İnsan güzellikten önce korkuyu görüyormuş. Şimdi dünya, eşiklerde bir salkım gözyaşı…Şükrü Erbaş “Bana karşı hassasiyetini biliyorum, çok da içimi titretiyor. Ancak, yapma, bu kadar hassas olma,…
İKİ YIL SAVAŞLARI (MASALIMSI) Beni siyah zırhıyla dinliyorduİçinde küllendirdiği ateş tekrar tutuşmak üzereydiİzin vermiyordu suskunluğu…..Mutlu günlerin yeşil yolları vardı, yağmurları vardı küçük çocuklar uyur gibi huzurlu bir şarkı mırıldanıyordu dostumuzHer şey yerli yerindeydi Hiçbir şey kirlenmemişti Yakıcı ve sahici bir…
Kimyayı öğretiyorlar bizeSonra aşka kimya diyorlar… Kimyanın tutması… Geçici bir kimya hali!Elektriği anlatıyorlar okulda…Sonra soruyorlar, elektrik aldın mı?Zıt kutuplar çeker birbirini diyorlar, sonra aşkta mutluluğu zıtlıklara bağlıyorlar. Var mı böyle bir kuralı? Aşk başka türlü kurallara mı bağlı? Ya da kuralsızlık…
Ömrümün çoğunu bozuk para gibi her yere saçmıştım. Ne kıymetini bilebilmiştim, ne de tek bir yerde kök salıp hatırı sayılır bir yaşama erebilmiştim. Ta ki şimdiye kadar! İçimde öylesine büyük bir boşluk vardı ki, ne olduğunu bulabilmem uzun zamanımı aldı.…
Sakız Hanım anlatıyor… Sevdiğim,Ezelim,Ah benim ebedim…Bir gül ki, gülsün kalbim.Haydi! Yüzümüzü denize dönelim… Gül sen, gülsen ne olur?Bir damla gözyaşına, Dökülür yaprağım, dalım paramparça olur.“İyidir ağlamak” dersin ama,Gözyaşını silemem, gelemem, halim ne olur?Onların da niyetleri kötü değil bilirimSevdiğim sen yaralanma isterimBilirim…
Dün Beşiktaş’ta oturmuş kahvemi içerken, duvarın birinde bir yazı çarptı gözüme; “İsimler birer kelime sadece ve kelimeler ne anlama gelir ki…Gözlerimiz isimlerimizdir…”FAIRUZ Kaldırdım başımı bakmaya başladım gelip geçen insanların gözlerine. Alışkanlığımdır, metroda, otobüste, sırada, molada insanlara bakıp, kişiliklerini, hikayelerini tahmin…
Mucizelere açıktır hayat. Birgün bir mucize olur da çaresizce dışarıya uzattığımız o elimizin titreyen parmağına, mavi renkli bir serçe konduğunda rüya zannederiz, irkiliriz… İrkilmemizle birlikte serçe de korkup uçar gider. Şaşkınlık, pişmanlık içinde arar gözlerimiz yeniden gelsin diye… Uyandığımız her…
